• Stap 1. Breng signalen in kaart

    1. Constateer de (mogelijke) signalen.
    2. Toets of onderbuikgevoelens onderbouwd kunnen worden door feiten die zijn gezien, gehoord of geroken.
    3. Stel vast welke feiten je hebt geconstateerd.
    4. Bedenk welke informatie nog nodig is om een inschatting te maken.
    5. Bedenk wie er betrokken dienen te worden.
    6. Ga in gesprek met de ouder(s) en/of het meisje:
    • Deel deze feiten en vraag naar herkenning.
    • Verhelder de situatie en stel verdiepingsvragen.
    • Vraag toestemming om te overleggen met de JGZ-professional van het meisje.
    • Vat de kernpunten samen en stel vervolgacties vast: collegiale consultatie, consultatie met expert en/of (spoed)hulpverlening en concrete tijdsafspraken over terugkoppeling en vervolg.
    • Indien gewenst: bied de ouder(s) of het meisje de folder aan ‘Mijn ouders zeggen ‘nee’ en/of de verklaring tegen meisjesbesnijdenis.

     

    1. Weeg intern: toets, oordeel en maak een (eerste) inschatting (zie stap 4). 
    1. Ga door naar stap 2.